W nocy z 7 na 8 września w wieku 82 lat zmarł ks. Stanisław Małkowski, działacz opozycji demokratycznej i kapelan „Solidarności”, w latach 80. XX wieku umieszczony na liście „niewygodnych księży” Departamentu IV Ministerstwa Spraw Wewnętrznych – poinformowało Biuro Prasowe Archidiecezji Warszawskiej.
Ksiądz Stanisław Małkowski urodził się 29 lipca 1944 roku w Woli Korytnickiej koło Węgrowa. Był absolwentem Wydziału Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego oraz Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie, do którego wstąpił w 1970 roku. Cztery lata póżniej przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa pomocniczego warszawskiego Zbigniewa Kraszewskiego.
W latach 1974 – 1975 był wikariuszem w parafii św. Jozefata w Warszawie, w parafii Bożego Ciała na Kamionku. Następnie przez krótki okres był duszpasterzem w Ząbkach, Prudniku i w Poznaniu. W latach 1979-1991 był duszpasterzem dzieci niepełnosprawnych w Ruchu Wiara i Światło.
Od lat 60. był zaangażowany w działalność opozycyjną. Jako student Uniwersytetu Warszawskiego brał udział w strajkach w marcu 1968 roku, za co został czasowo relegowano z tej uczelni.
Jako kleryk poznał w seminarium duchownym bł. ks. Jerzego Popiełuszkę, z którym się zaprzyjaźnił, a następnie został jego współpracownikiem. Pomagał mu w duszpasterstwie, prowadzonym przy kościołach św. Anny i Res Sacra Miser na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie. Od 1982 r., wraz z ks. Popiełuszką, odprawiał msze św. w intencji ojczyzny w kościele św. Stanisława Kostki na warszawskim Żoliborzu, które gromadziły tłumy wiernych.
Już jako ksiądz, w latach 70. współpracował z Komitetem Obrony Robotników i Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W grudniu 1975 r. był jednym z sygnatariuszy Listu 59 do Sejmu przeciwko planowanym zmianom w Konstytucji PRL. W dniach od 3 do 10 pażdziernika 1979 roku brał udział w głodówce, organizowanej przez opozycjonistów w kościołach św. Marcina i Świętego Krzyża w Warszawie.
Poza udziałem w mszach za ojczyznę Ksiądz Małkowski odprawiał m.in. msze katyńskie oraz współorganizował uroczystości pod krzyżem w Parku im. Romualda Traugutta i pod pomnikiem w Olszynce Grochowskiej. Za swą działalność opozycyjną był wielokrotnie zatrzymywany, przesłuchiwany i poddawany rewizjom przez Służbę Bezpieczeństwa. W sierpniu 1980 roku był uczestnikiem słynnego strajku w Stoczni Gdańskiej.
Po ogłoszeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 r. ks. Małkowski został zatrzymany przez SB. Tego samego dnia został jednak zwolniony i tak uniknął internowania. W latach 80. znalazł się na liście „niewygodnych księży”, sporządzonej dla zastępcy dyrektora Departamentu IV Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, płk. Adama Pietruszki.
Od 1983 roku ks. Stanisław Małkowski był duszpasterzem na Komunalnym Cmentarzu Północnym w Warszawie. Następnie od 1989 do 1990 pełnił funkcję wikariusza parafii Matki Bożej Królowej Świata w Warszawie, a od 1990 do 1992 roku był rezydentem w stołecznej parafii Miłosierdzia Bożego.
Po katastrofie smoleńskiej w lecie 2010 roku brał udział w zgromadzeniach i przewodniczył wieczornym modlitwom przed Pałacem Prezydenckim w Warszawie. 3 sierpnia 2010 roku poświęcił tzw. Krzyż smoleński, który w kwietniu został postawiony przez harcerzy przed pomnikiem księcia Józefa Poniatowskiego.
Działał na rzecz obrony życia poczętego. Wspólnie z ojcem Jackiem Salijem i ks. Stanisławem Lugowskim założyli w 1979 roku Ruch Obrony Dzieci Poczętych Gaudiam Vitae.
W 2006 roku Ks. Stanisław Małkowski został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi dla niepodległości oraz za działalność na rzecz przemian demokratycznych w Polsce”. W następnym roku nazwisko kapłana zostało umieszczone na tablicy, upamiętniającej kapelanów Solidarności w warszawskim kościele pod wezwaniem św. Katarzyny. W 2018 roku został odznaczony medalem Pro Bono Poloniae, ustanowionym przez szefa Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych dla uczczenia 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości. W 2021 roku został odznaczony przez prezydenta Andrzeja Dudę Orderem Orła Białego.
żródło: portal wPolityce.pl
